- Tijd is een oceaan die eindigt aan op het strand -

Sinds zijn vele familievakanties en toen hij nog een kind was, werd Werner Van Reck geïnspireerd door de stranden van de Belgische kust – landschappen die zijn blik hebben gevormd lang voordat hij ooit een camera ter hand nam. Zijn affiniteit met water, licht en de horizon is door jarenlang zeilen langsheen Europese kusten alleen maar groter geworden. Iets wat zijn werk nog steeds doordrenkt met stille vreugde, nostalgie en een vleugje melancholie.

Werner werkt voornamelijk met analoge processen, met name instantfilm, en put uit zijn opleiding aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen (grafisch ontwerp en fotografie) om een beeldtaal te ontwikkelen waardoor hij bijna schildert met licht en kleur.

Zijn beelden ontrafelen op subtiele wijze de vertrouwde drukte van zomerse stranden. Te midden van die vergankelijkheid isoleert hij kleine menselijke gebaren en vluchtige situaties, die hij uit hun omgeving haalt zodat ze op zichzelf een tafereel vormen.

De analoge technieken waarmee hij werkt, geven zijn foto's een onderscheidende, tactiele aanwezigheid – balancerend tussen fotografie en schilderkunst.

Werner’s werk getuigt van een sterke esthetische gevoeligheid, gedragen door zorgvuldige composities en zachte, genuanceerde kleurtonen waardoor beelden ontstaan die zowel intiem als tijdloos aanvoelen.

- Time is an ocean that ends at the beach -

Since his many family holidays and when he was still a child, Werner Van Reck has been inspired by the beaches of the Belgian coast – landscapes that shaped his view long before he ever picked up a camera. His affinity with water, light and the horizon has only grown stronger through years of sailing along European coasts. Something that still imbues his work with quiet joy, nostalgia and a touch of melancholy.

Werner works mainly with analogue processes, particularly instant film, and draws on his training at the Royal Academy of Fine Arts in Antwerp (graphic design and photography) to develop a visual language that allows him to almost paint with light and colour.

His images subtly unravel the familiar hustle and bustle of summer beaches. Amidst this transience, he isolates small human gestures and fleeting situations, removing them from their surroundings so that they form a scene in themselves.

The analogue techniques he employs give his photographs a distinctive, tactile presence – balancing between photography and painting.

Werner's work demonstrates a strong aesthetic sensibility, supported by careful compositions and soft, nuanced colour tones that create pictures that feel both intimate and timeless.